-----
توهراداره ی پستی توهرشهری برید یه بخش به نام امانات داره ومن حدود ۲۰روز تواین بخش بودم. امانات شامل بسته بندی نامه ها بالای ۲کیلوگرم وباحجم زیاد ودریافت نامه های صندوقهای شخصی وعلاوه براون اشیاءگم شده و..
تواین بخش یه اتفاق خیلی عجیب ومتناظر باموضع وبلاگم افتاد
یه مرد ۴۵ساله یه کیف دستی مدارک دستش بود ویه ادرس
کیف رو باید براساس قوانین اداره بازرسی می کردم بعدازبازرسی گفتم این مدارک مال کیه؟؟البته ازرو فوضولی نه از روی قوانین چون مال طرف نبود.
گفت پسرش توجاده تهران راننده کامیونه یه شب یه دزد نامرد این کیف رو ازیکی می زنه وهرچی پول داشته به همراه موبایل وکارت سوخت ماشین برمی داره ومابقی مدارک مثل سند ماشین وکارت ماشین وگواهینامه و... رو داخل کیف می زاره ومیندازه توماشین پسرمن .
شانس اون بنده خدای مال برده یه کارت تعمیرگاه داخل کیف بوده به اون تعمیرگاه تو شهر همدان یا زنجان(من یادم نمونده)زنگ می زنیم ومشخصات صاحب کارت رو میدیم اون هم طرف و پیدامی کنه وبه مازنگ می زنه ادرس می ده ومن الان اومدم براش پست کنم .
مدارک طرف رو با پست پیشتاز فرستاد.حدود ۴یا ۵هزارتومن هزینه ی پستی پرداخت کرد
مابه این دزدیها تو اداره می گیم مردونه دزدی
وبه این مردها می گیم یا علی
هرموقع هم کسی کیفی یا مدارکی پیداکنه می تونه بیاد وتحیول اداره پست بده. ت اداره هرکی با هرقیافه وسن وسالی بیاد ومدارک رو بده بهش می گیم دستت دردنکنه واصلا این که ازکجا پیداکرده کی پیدا کرده چه جوری پیداکرده چیزی نمی گیم وبه همه به چشم یا علی نگاه می کنیم نه مردونه دزدی
یاعلی
